دولت نهم عاشق ارائه آمار است، حال این آمارها با واقعیت درست درآید یا مطابق با واقعیت نباشد، بحثی است که به آن توجه نمی شود. مثلا
بانک مرکزی اعلام می کند
دولت نهم رشد 800 درصدی
هزینه های جاری
دولت هشتم را به صفر رساند( خبرگزاری برنا) اما نمی گوید
هزینه جاری
دولت هشتم چقدر بود که هم اکنون به صفر رسیده، آیا به صفر رسیدن مربوط به رشد است یا اصلا
دولت نهم بدون
هزینه جاری مملکت را اداره می کند؟! یا آغاز تاریخ برای
دولت نهم سال 83 است و انگار که از سال 1357 یعنی پیروزی انقلاب هیچ اقدامی به وسیله سه
دولت قبلی،
دولت دفاع مقدس،
دولت سازندگی و
دولت اصلاحات دراین
کشور صورت نگرفته است، اما آمار
واردات دولت نهم را نمی توان نا دیده گرفت برای نمونه
دولتی که حامی طرح های گشت ارشاد است و ایراد یا نقد گشت های ارشاد حتی از ناحیه شیخ مهدی
کروبی یا
میرحسین موسوی که امتحان پس داده انقلاب هستند ذنب لایغفراست، اما
واردات لوازم آرایشی از سالی که مبنای تاریخ
دولت نهم است 65 درصد افزایش یافته و به عدد 89 میلیون و 505 هزار
دلار رسیده است، البته تمامی داروخانه ها واغلب
فروشگاه ها اقلام متفاوتی از
لوازم آرایشی قاچاق را به
فروش می رسانند که جزء آمار
گمرک دولت نهم نیست، از طرفی
دولت نهم درسال 87 از طریق
گمرکات رسمی 22/2 میلیارد
دلار واردات داشته است در این میان، اقلام
وارداتی محصولات کشاورزی جای تعجب دارد.
ایران با تنوع
آب وهوا و شرایط اقلیمی خاص خود می تواند به عنوان
تولید کننده برتر منطقه، جدای از تأمین
مواد غذائی داخلی به بزرگترین
تولیدکننده
محصولات کشاورزی منطقه تبدیل شود. برای نمونه چند روز پیش
پرده از
واردات پرتقال اسرائیلی برداشته شد، هر چند در اطلاعی غیر منطقی و به حمایت از وارد کننده
پرتقال های اسرائیلی در حرکتی دسته جمعی از ناحیه مسئولان
گمرک و
وزارت بازرگانی اعلام شد این
پرتقال ها از
کشور چین وارد شده اند، اما وارد کننده آن که ذائقه
ایرانی را در قبل از انقلاب رصد کرده بود و می دانست نام
پرتقال- یافا – می تواند در
فروش به زعم ایشان تأثیرگذار باشد گروهی کارگر را استخدام کرده است و از
چاپخانه ای که آرم
پرتقال یافا را به نام اسرائیل
چاپ کرده بود خریداری و بر
روی دانه دانه پرتقال ها این آرم را
چسبانده بود، ادعائی که ساده ترین اذهان هم نپذیرفتند و به سرعت پرونده
پرتقال های اسرائیلی به بایگانی س
پرده شد، اما این پرسش مطرح است کل مساحت اسرائیل چقدر است، میزان اراضی غصبی قابل کشت آن چه میزان است؟ اسرائیل غاصب در سال 1948 تشکیل شد یعنی 60 سال از تولد اجباری این
کشور می گذرد، در طول این شصت سال علاوه بر چند جنگ مهم و آمادگی نظامی هر روزه، توانسته باغات
پرتقالی احداث کند که به عمده ترین3 صادر کننده
پرتقال در جهان تبدیل شود تا جائی که
پرتقال وارداتی از اسرائیل حتی تا
چین حمل شود و دو سه بار
جعبه و آرم و بر
چسب آن با نی
روی کار تعویض شود، تا هم برای اسرائیل هم برای واسطه وهم برای وارد کننده
ایرانی به صرفه باشد. آیا کاخ نشینان
وزارت کشاورزی که در برنامه خود روز اخذ رأی اعتماد از مجلس فرمودند که در چند
قلم کالاهای اساسی زراعی به خودکفائی خواهیم رسید اما هم اکنون بزرگترین وارد کننده
گندم و
شکر و
چای و
برنج منطقه هستیم ، با کدام طرح می توان شعار خود کفائی داد، آیا نمی شد یا نمی شود مناطق
پرتقال خیز
کشور را که هم اکنون درختان
مرکبات آن معروف است را در طرحی ضربتی اصلاح ساختاری نمود و با تکیه بر اینکه چندین برابر کل
خاک اسرائیل اراضی قابل کشت
مرکبات داریم به مقام اول منطقه در
صادرات مرکبات برسیم.
تولید پسته از دیگر
محصولاتی است که قصه ای پرغصه دارد.
آمریکا هم اکنون مقام دوم
تولید پسته در جهان را تصاحب کرده است و می رود با تکیه بر شیوه
تولید خود،
ظرف چند سال آینده مقام نخست
ایران را از آن خود سازد، از حدود سال 1900 میلادی
وزارت کشاورزی آمریکا تحقیقاتی را در
هزینه کاشت و پرورش و پیوند ارقام مختلف
پسته آغاز کرد یک
ایستگاه باغبانی در سال 1300 هجری شمسی در شهر – چیکو- در
ایالت کالیفرنیا به عنوان
مزرعه نمونه انتخاب کردند، ایالات متحده به عنوان بزرگترین وارد کننده
پسته ایران تا سال 1358 بود. به طوری که این
کشور در فاصله زمانی 91 سال (1268 تا 1358 ) تخمینا 104890 تن
پسته از
ایران وارد کرد در حالیکه حد فاصل همین سال ها کل
صادرات پسته ایران به 80
کشور جهان 221034 تن بود (
پسته ایران شناخت تاریخی – نوشته محمد حسن ابریشمی
چاپ اول مرکز نشر دانشگاهی)
تولید پسته آمریکا تا سال 1358 کمتر از 500 تن بود. حال اینکه از سال 1358 به بعد این
دولت آمریکا بود که حمایت خود را نسبت به باغداران
پسته اعلام و توانست از این سال تا سال 1364 یعنی در یک دوره 6 ساله
تولید خود را با احداث باغات جدید به 30 هزار تن برساند حال اینکه در سال 58
آمریکا تنها قادر به
تولید 500 تن
پسته بود.
پسته آمریکا که فرسنگ ها با بستر اصلی و گهواره
پسته که در
خاورمیانه است فاصله دارد
ظرف 8 سال خود را از واردکننده به تأمین کننده
پسته خود و هم اکنون به دومین صادر کننده
پسته در جهان رسانده است... لی اسکوایزد مدیر
بازاریابی
پسته کاران
کالیفرنیا می گوید: وضع موجود حاصل تلاش 8سال قبل است. 8 سال پیش از این
پسته کاری به صورت انبوه در
آمریکا آغاز شد و امروز ما به مرحله ای از نظر برداشت
محصول پسته رسیده ایم که رتبه دوم جهانی را کسب کردیم ( همان
منبع – ص 137 ) غرض از ذکر مطالب فوق این است که اگر کاخ نشینی را ترک و در
مزارع و باغات نمونه به
تولید بپردازیم، می توانیم
ظرف 8 سال از واردکننده عمده یک
محصول، با شرایط اقلیمی خود به صادر کننده عمده آن
محصول تبدیل شویم.
دولتی که بر طبل
طرح های زود بازده می کوبد و میلیاردها تومان از این بابت، با قاطعیت هدر رفت، اگر برنامه درست و علمی را در پیش می گرفت
ظرف این 4 سال می توانست در هر
محصولی که فکر آن را بکنید و متناسب با
آب و هوا وشرایط اقلیمی
ایران باشد پیش تازه شود. برای نمونه
پیاز که امسال بر خلاف شعر پ
روین اعتصامی طعنه خور بوی بد
سیر بود، درست نقطه مقابل
سیب زمینی که به کالائی تبلیغی برای رئیس
دولت نهم در انتخابات و هم
ریاست جمهوری تبدیل و
عرضه مجانی آن به شعاری انتخاباتی تبدیل شده است، می تواند به یکی از
محصولات پرارزش
صادراتی تبدیل شود.
دولت هند برابر آمار برزگترین وارد کننده
پیاز جهان است و
هندوها خوردن
پیاز را به عنوان
محصولی قابل احترام میدانند حتی مقدس جزء رژیم غذائی خود می دانند و جنوب
ایران از نظر
خاک و
آب و هوا می تواند به مهم ترین مرکز
تولید و
برداشت پیاز تبدیل و
بازار مصرف
هند را از آن خود سازد، کاری که سال ها پیش در منطقه شهداد
کرمان اتفاق افتاد و یکی از
شرکت های
هندی
محصول پیاز این منطقه را که اتفاقا از نظر تناژ
تولید غیر قابل رقابت است، خریداری می کرد ظاهرا بروکراسی حاکم بر
صادرات، این
شرکت را پشیمان کرد و اراضی زیر کشت
پیاز رها شدند. هم اکنون بر پیشخوان
میوه فروشی ها انواع و اقسام
میوه های خارجی زیر نور پررنگ
چراغ ها به
مشتریان بی
پول چشمک می زند. آیا
وزیر کاری که عاشق
طرح های زود بازده است و نمی دانم کدام طرح زود بازده ایشان توانسته علاوه بر
اشتغال، بخشی از نیاز
کشور را تأمین کند هیچگاه به فکرش نرسیده بود،
ایران که از نظر
آب و هوا و شرایط اقلیمی مانند یک قاره است، بخشی از این
پول های بادآورده یا به تعبیری دیگر- بر باد ده - را به
بخش کشاورزی اختصاص دهد، اگر از 4 سال قبل این
سرمایه گذاری شروع شده بود به یقیین
محصولات باغی ما به نتیجه رسیده بود و امروز از
گوجه فرنگی ترکیه و
سیب و
پرتقال اسرائیلی،
گلابی و زردآلوی
چینی و ده ها
محصول دیگر که به سادگی در
ایران قابل
تولید است و می تواند علاوه بر رفع نیاز داخلی، بدون هجوم مثلا به محله نارمک، محل سکونت قبلی
رئیس جمهور،
بازار پرکشش حاشیه
خلیج فارس و
کشورهای آسیای
مرکزی را در اختیار بگیریم. اما
دولت نهم ظاهرا با آمارسازی،
رویای
دولتی موفق را کماکان ادامه می دهد، به این بخش از سخنان حسین فدائی دبیر کل جمعیت ایثارگران و نماینده
تهران در نشست انتخاباتی
محمود احمدی نژاد در دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه
تهران با عنوان – چرا
احمدی نژاد ؟- با مقایسه آماری برخی عملکردهای
دولت نهم با
دولت های گذشته پرداخته است توجه کنید، این آمارها به نقل از
روزنامه کیهان شماره 19253 سه شنبه 15 اردیبهشت ماه
استخراج شده است... با
سهمیه بندی بنزین در
دولت نهم بیش از 20 میلیون
لیتر صرفه جوئی داشته ایم ؟!! آمار
تولید مسکن در
دولت نهم به یک ونیم میلیون
واحد در سال رسیده است( یعنی 6 میلیون
واحد در 4 سال !!) 20 میلیون
تلفن ثابت و
همراه کشور به 45 میلیون رسیده است، بیش از 2/5 میلیون شغل جدید در این دوران ایجاد شده است و در حوزه ورزش هم در این دوران 3634
پروژه اجرائی شده است، ارزش صادرت غیر
نفتی در سال 86 به بیش از 15/5 میلیارد
دلار رسیده است،
رشد تولید نا خالص داخلی در سال 85 به 5/4 درصد رسیده است و
سرمایه گذاری هم در
دولت نهم تا 8/1 درصد افزایش یافته است... با این آمارها و ارقامی که هر روزه در
رادیو و
تلویزیون و
روزنامه ها از ناحیه طرفداران
دولت نهم ارائه می شود. جای این سئوال باقی است باهمه موفقیت
دولت، چرا
واردات بی
رویه از
لوازم آرایشی و بهداشتی گرفته تا
سیب و
پرتقال اسرائیلی و
توت فرنگی ترکیه ای هر روزه وارد
کشور می شود. مگر
کشاورزان ایران قبل از
دولت نهم همه این
محصولات را
تولید نمی کردند و به حکایت آمار
گمرکات
ایران واردات میوه صرفا به
موز و
آناناس که امکان
تولید آن در شرایط
آب و هوای
ایران مقدور نیست
واردات میوه ای نداشتیم، قبول این آمارها همانند حکایت قسم حضرت عباس و دم خروس است. ظاهرا تا روز انتخابات از هر تریبونی انواع و اقسام آمارها را باید شنید اما دریغ از حمایت اندک
دولت از
کشاورزی که می تواند علاوه بر
اشتغال و
آبادانی
کشور امنیت غذائی را تأمین کند.
یادداشت از نعمت احمدی ، حقوقدان و فعال حوزه
کشاورزی
منبع :
خبرگزاری کار ایران
تاریخ :
7
شهریور
1388
شاخه :
کشاورزی ، دامداری و شیلات
.....................................................................................................................................................................................................................................