حذف
شرکت رنوپارس به عنوان
تامین کننده
قطعات تندر90 برای
ایران خودرو و
پارس خودرو موضوع مهمی است که علی اکبر
محرابیان بر
روی آن تاکید کرده و تلویحا آن را
راه برون رفت از بحران دو ساله بزرگترین کار مشترک
خودروسازان
ایران با
شرکت رنو دانسته است.البته وی معتقد است که با حذف
رنو پارس وضعیت
تامین قطعه بهبود می یابد، چرا که
قطعه سازان داخلی قابلیت های خوبی دارند و
تامین بخشی هم که باید از طریق
واردات انجام شود، با یک قرارداد درازمدت توسط
خودروسازان داخلی امکان پذیر است.از مسایل و قضایای متعددی به عنوان موانع
تولید تندر90 از آغاز کار تا کنون یاد شده، ولی نکته ای که اخیرا در راستای عدم توانایی
رنو پارس در
تامین قطعه کلاف سر در گم
تندر90 اعلام شده، بدهی دو
خودروساز داخلی به
رنوپارس است. این در حالی است که بدهی های
شرکت های داخلی به
رنو پارس در مقابل
فروش آنها رقم قابل ملاحظه ای محسوب نمی شود و نمی تواند توجیه چندان خوبی برای عدم
تامین قطعه تندر90 باشد.گذشته از این موضوع و در کنار تاکید
وزیر در حذف
رنوپارس، میشل کربل
مدیرعامل رنوپارس نیز پیش از این در پاسخ به این که آیا
خودروسازان می توانند برای موارد نیاز خود اقدام به
تامین قطعه از
کشورهای دیگر کنند و این که آیا این امر خلاف قرارداد است؟ گفته بود که این امر خارج از قرارداد است.وی تاکید کرده بود که اسم
تندر ایرانی است، ولی باید توجه داشت که
خودرو رنو است. در خصوص مباحث
مالی قرارداد نیز مباحث
پول قطعات ckd،
فروش خودرو، حق لیسانس و
سود رنوپارس مطرح است و اگر این کار بر عهده ما نباشد، زوایای قرارداد به هم می خورد.اما کربل در حالی
تامین قطعات یدکی را نیز بر عهده
رنوپارس می داند که
محرابیان تاکید دارد حذف
رنوپارس خلاف قرارداد نیست، زیرا این
شرکت باید وظایف خود را به درستی انجام دهد و نقش سازنده خود را ثابت کند و
وزارت صنایع و معادن تاکنون به این نتیجه نرسیده که حضور
رنوپارس می تواند یک حضور موثر و پرفایده باشد.باید دانست که
خودروسازان نیز از حذف
شرکت رنوپارس چندان ناخشنود نیستند، ولی در این باره چیزی که کارشناسان از آن اظهار نگرانی می کنند، بحث نظارت های
رنو و
کیفیت تولید تندر90 پس از حذف این
شرکت است.متن گفتگوی
ایسنا با
علی اکبر محرابیان وزیر صنایع و معادن:* با توجه به عدم
تامین قطعه به صورت مناسب از سوی
رنوپارس و
تولید نابه سامان
تندر90چه برنامه ای برای سر و سامان دادن به
تامین قطعه و
تولید بدون حاشیه زیان این
خودرو برای
خودروسازان داخلی دارید؟روزی که من کار خود را در
وزارت خانه آغاز کردم، هنوز این
خودرو به
تولید نرسیده بود و با وجود این که برای آن نیز ثبت نام انجام شده و زمان تحویل گذشته بود، ولی بالاخره این
خودرو تولید و تعهدات
خودروسازان تا حدود زیادی محقق شد. ولی در فرآیند بررسی این قرارداد به این نکته پی بردیم که مانع مهم در جریان اجرای این قرارداد،
شرکت رنوپارس است. لذا با حذف این
شرکت به صورت اصولی موافقم تا این
شرکت از مسیر قرارداد کنار رود؛ چرا که بخشی از
قطعات تندر90 باید در داخل ساخته شود که
قطعه سازان داخلی این توانایی را در داخل دارند و
تامین بخشی هم که باید از طریق
واردات انجام شود با یک قرارداد درازمدت توسط خود
خودروسازان داخلی امکان پذیر است.این موضوع بررسی شده و ممکن است با حذف
شرکت رنوپارس از مسیر این
پروژه سرعت اجرا بیشتر شود؛ هر چند در حال حاضر هم
سفارش های لازم انجام شده است.* ولی عنوان شده بود که حذف
رنوپارس خلاف قرارداد
تندر90 است؟البته ما ملاحظاتی نیز داریم، ولی حذف
رنوپارس خلاف قرارداد نیست؛ چون این
شرکت باید وظایف خود را به درستی انجام دهد و نقش سازنده خود را ثابت کند که ما به این نتیجه نرسیده ایم. در حال بررسی هستیم تا با حذف
رنوپارس، این قرارداد با جدیت بیشتری دنبال شود.* آیا با حذف
رنوپارس مشکل
تندر90 حل می شود؟آمار تیراژ سالانه 150 هزار
دستگاه برای هر کدام از دو
خودروساز داخلی مستند نیست و باید شرایط
بازار را دید. این رقم تنها یک برآورد بوده است. ما به دنبال
فروش محصولات ایرانی تر هستیم که ارزش افزوده بیشتری دارد و منافع بیشتری از
کشور را
تامین می کند. حال اگر این
سهم توسط
فروش خودروهای داخلی
تامین شود، از آن بیشتر استقبال می کنیم.* یعنی قرار است
تندر 90 به تدریج از چرخه
تولید کنار رود و
خودروهای داخلی جایگزین آن شوند؟نباید با نگاه صفر یا 100 به این موضوع نگاه کرد، چرا که بین صفر تا 100 فاصله است.
تندر90 می تواند با حجم کمتری
تولید شود و حجمی که در
بازار برآورد شده، توسط
خودروهای داخلی
تامین شود.* فرآیند حذف
رنوپارس تا چه زمانی عملی می شود؟این موضوع فقط در حال بررسی است و در شورای سیاست گذاری
خودرو باید رسیدگی شود.
منبع :
جام جم آنلاین
تاریخ :
12
تیر
1388
شاخه :
صنایع و معادن
.....................................................................................................................................................................................................................................