از جمله این مدیران که در این چند روز از سمت خود کنار رفته اند، اکبر ترکان، معاون برنامه ریزی و نظارت بر منابع هیدروکربوری وزارت نفت بود که البته مواضع تند و سیاسی وی در ایام تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری، چنین سرنوشتی را برایش رقم می زد.
ترکان جای خود را به ابراهیم رادوافزون که پیشتر مدیرکل مبادلات نفتی همان معاونت بود، سپرد تا وی به برنامه ریزی و تدوین استراتژی های صنعت نفت بپردازد. هرچند رادوافزون حکم خود را به عنوان سرپرست برنامه ریزی از وزیر نفت دریافت کرد، امید می رود وی بتواند دیدگاه های دولت در عرصه برنامه ریزی بلندمدت و استراتژیک نفت را دنبال کند.
کرباسیان از دیگر مدیران نفتی بود که درباره وی حواشی زیادی وجود داشت. وی که از منتقدان دولت در نفت بود، رئیس صندوق بازنشستگی نفت بود که این صندوق جایگاه مهمی در اجرا و توسعه و تامین مالی بسیاری از پروژه های نفت و گاز دارد.
صندوق بازنشستگی نفت که چندی پیش هم موضوع ادغام آن با برخی سازمان های بیمه ای مانند تامین اجتماعی مطرح و سپس رد شد، از ارکان اصلی نفت به شمار می رود که 2 سهامدار عمده آن شرکت مهندسی و ساخت تاسیسات دریایی و شرکت ملی نفتکش هستند که به نظر می رسد سیف الله جشن ساز، مدیرعامل شرکت ملی نفت قصد دارد با در اختیار گرفتن سرپرستی این صندوق، تغییراتی در مدیریت 2 شرکت مذکور نیز ایجاد کند.
در جهت تغییرات مدیریتی در وزارت نفت، عبدالجلیل رضوی، مدیرعامل منطقه ویژه اقتصادی پارس جنوبی نیز پس از 4 سال جای خود را به موسی سوری، مدیرعامل شرکت پایانه های نفتی سپرد. منطقه ویژه اقتصادی پارس جنوبی، قلب تپنده اقتصاد نفت است که در حال حاضر مهم ترین و بزرگ ترین پروژه های نفت و گاز را در دست اجرا دارد. هماهنگی پیمانکاران داخلی و خارجی، شرکت های فعال در منطقه و مسائل منطقه ای و بومی عسلویه از وظایف اصلی این شرکت به شمار می رود.
جشن ساز همچنین طی حکمی، رفیعی را از شرکت حفاری نفت شمال برکنار و هدایت الله خادمی را جانشین وی کرد. محمدتقی خطیبی، رئیس مرکز کامپیوتر کالای نفت لندن نیز با ارائه تقاضای بازنشستگی خود، از وزارت نفت رفت.
اما خبر رفتن حسین الله داد، مدیر امور مالی شرکت ملی نفت و سیدمحمود محدث، مدیر امور اکتشاف این شرکت، حاشیه هایی داشت. محدث از جمله مدیرانی بود که اگرچه همسویی سیاسی با دولت نداشت؛ اما توانست در دولت نهم، کارنامه قابل قبولی از فعالیت های اکتشافی شرکت ملی نفت از خود ارائه کند. مطالعه، اکتشاف و معرفی میادین جدید نفتی مهم در دولت نهم می تواند گواهی بر پرونده مدیریتی وی باشد.
حسین الله داد نیز به دلیل عدم توان همکاری با مشی مدیریتی و سیاست های مدیرعامل شرکت ملی نفت کنار رفت و «نیکوسخن» جانشین وی شد.
در حال حاضر هرمز قلاوند از مدیران مناطق نفتخیز جنوب که جشن ساز پیش از مدیرعاملی شرکت ملی نفت مدیرعامل آن بود، جایگزین محدث در شرکت اکتشاف شده است.
شرکت ملی مناطق نفخیز جنوب حدود 70 درصد نفت کشور را تولید و درآمد نفتی کشور را تامین می کند.
آنچه این روزها گفته می شود، حاکی از تغییر دیگر مدیران در شرکت ملی نفت است و احتمالاتی درباره تغییر زیرکچیان زاده، مدیرعامل شرکت نفت فلا ت قاره و علی وکیلی مدیر عامل شرکت نفت و گاز پارس نیز وجود دارد.
علی وکیلی که از نزدیکان سیاسی و از دوستان دوران دانشگاه رئیس جمهور محسوب می شود، پیش از این به عنوان یکی از گزینه های جانشینی غلامحسین نوذری برای وزارت نفت مطرح بود که ظاهرا این احتمال کمرنگ شده و گفته می شود قرار است وکیلی به وزارت نیرو، همان خانه سابقش که 15 سال پیش با زنگنه از آنجا به نفت آمد، بازگردد.
گفته می شود، تغییرات دیگری نیز در راه است و عاصمی پور که مدیرعامل شرکت نیکوجرسی در سوئیس را عهده دار است و از چهره های اصلاح طلب نفت به شمار می رود بزودی به تهران بازخواهد گشت.
تغییر و تحول در عرصه مدیریتی، حق و خواست هر دولتی است که سکان مدیریت کشور را به دست می گیرد اما با توجه به آن که کمتر از 2 ماه دیگر، دولت دهم مراسم تحلیف و استقرار خود را برپا می کند، تغییرات گسترده در بدنه یک وزارتخانه ممکن است چندان کارساز نباشد. بدیهی است جابه جایی مدیریتی دو وجه تخصصی و سیاسی دارد که در اینجا در مقام بررسی ابعاد سیاسی جابه جایی های اخیر نیستیم و اساسا هدف این گزارش تبیین بعد اقتصادی و تخصصی آن است، زیرا دولت در نیمه اول فعالیت سال مالی و اداری خود به سر می برد و به دلیل برگزاری انتخابات، تحلیف و استقرار دولت جدید، عملا سال کاری فعالی برای مدیران به شمار نرفته است و همواره مدیران در انتظار مشخص شدن نتیجه به سر می برند.
تغییر کلان مدیریتی می تواند تاثیراتی در بخش نفت داشته باشد، هرچند باید پذیرفت که تغییر و تحول مدیریتی ذاتا حق و در اختیار مسوولان است؛ اما مشکل، زمان انجام چنین کاری است که فی نفسه می تواند اجرا و روند پروژه ها را با کندی مواجه سازد.
مدیران جدید یقینا به روش مدیران قبلی فعالیت نخواهند داشت؛ بنابراین فرصت مطالعه تغییر روش ها می تواند تغییراتی در پروژه ها ایجاد کند.
از سوی دیگر با استقرار دولت دهم قطعا بخشی از وزیران، معاونان و مدیران آنان از دولت کنار خواهند رفت و اکنون این موضوع ممکن است در بسیاری از وزارتخانه ها اتفاق بیفتد، چون رئیس جمهور تاکنون هیچ گونه اظهارنظری درباره ادامه یا قطع همکاری با همکاران فعلی خود در آینده نکرده است، بنابراین چگونه می توان مدیران جدید را برپایه فعالیت یکماهه استوار کرد آن هم در وزارتخانه ای مانند نفت که اهمیت استراتژیک، اقتصادی و ملی آن بر هیچ کس پوشیده نیست.
هرچند پیش از این نیز درباره تغییر مدیران زمزمه هایی وجود داشت، اما به نظر می رسد اقدام مدیرعامل شرکت ملی نفت در زمان حاضر، ایجاد اطمینان یا بارقه های امیدی برای یکسان سازی مدیران ارشد نفتی کشور با دولت است که پیش از آن رئیس جمهور بر آن تاکید ورزیده بود.
منبع :بازیاب تاریخ : 8 تیر 1388 شاخه : نیرو و انرژی
