موج بیکاری در راه است
در این نشست بهروز صادقی، رییس کمیسیون صنعت با بیان اینکه به طور متوسط هر هفته 600 نفر به آمار مستمری بگیران بیمه بیکاری اضافه می شود، افزود: طی 12 ماه گذشته همه فعالان اقتصادی با کمبود نقدینگی مواجه بوده و بحران مالی جهانی نیز فشار مضاعفی است برصنعتگران.
وی گفت: انگیزه سرمایه گذاری در تولید کمرنگ شده و متاسفانه ندایی در جهت بهبود وضعیت از سوی دولت شنیده نمی شود. این در حالی است که موج بیکاری در راه است و در دو ماه پایانی سال هزینه های سنگینی برای پرداخت عیدی و دستمزد به واحدهای تولیدی وارد خواهد آمد.
وی از تصمیم گیران اقتصادی دولت خواست تا اتلاف وقت را کنار بگذارند و هر چه سریع تر در جهت رفع بحران اقدام کنند.
وی در خصوص توزیع نقدی یارانه ها نیز گفت: توزیع نقدی یارانه ها در دهک های پایین جامعه عوارض منفی بسیاری دارد که ترجمه آن در مقابل هم قراردادن دو گروه اجتماعی در برابر یکدیگر است و این حرکت نازیبایی است.
صادقی گفت: عدم میل به کار در مشاغل کم درآمد و صرف یارانه ها در منابع مصرفی موجب بحران بیکاری در کشور خواهد شد. علاوه براین با اجرای طرح هدفمند کردن یارانه های انرژی هزینه های سربار فقط در بخش تولید به شدت افزایش خواهد یافت، به طوری که این افزایش هزینه ها در صنایع سیمان، آلومینیوم، فولاد، نساجی، پتروشیمی، مس، غذایی و لاستیک به ترتیب 148، 65، 33، 19، 15، 7و47درصد خواهد بود که باید به این ارقام افزایش هزینه های جانبی مانند حمل ونقل را نیز افزود.
وی با بیان اینکه با افزایش هزینه های سربار قیمت کالاها نیز افزایش یافته و قدرت خرید مردم نیز کم می شود، گفت: در عین حال بازار ایران در خطر بیشتری از نظر تسخیر توسط کالاهای چینی قرار خواهد گرفت.
دولت وعده پرداخت یارانه نقدی را پس بگیرد
احمد پورفلاح عضو کمیسیون صنعت اتاق بازرگانی ایران نیز با بیان اینکه اقتصاد ایران همواره از فرصت سوزی رنج می برد، گفت: بخش خصوصی در مقاطع مختلف پیش از وقوع بحران هشدارهای لازم را به دولت داده است، ولی متاسفانه دولت توجه لازم را نمی کند و هنگام وقوع بحران به سرعت کمیته مشترکی را تشکیل می دهد تا رفع بحران شود.
وی با بیان اینکه بخش خصوصی
خلع سلاح شده است، گفت: به تاریخ رابطه بخش خصوصی و دولت که نگاه کنیم در دهه اول فعالیت بخش خصوصی منفعلانه رفتار کرد و در دهه دوم نسبت به مسائل اقتصادی اعلام حساسیت کرد، در دهه سوم فعالیت نیز دائما هشدارهای لازم را می داد و دولت نیز آموخت که این صداها را بشنود، ولی در دهه چهارم فعالیت ها متوجه شدیم که دولت تنها به صداهای بخش خصوصی گوش داده ولی هیچ واکنشی نشان نمی دهد.
وی با بیان اینکه شاید هنوز بخش خصوصی ادبیات گفت و گو با دولت را نمی داند، افزود: جای تاسف است که بخش خصوصی و دولت حرف یکدیگر را نمی فهمند.
پورفلاح درخصوص بحث هدفمند کردن یارانه ها نیز گفت: این اقدام شجاعانه است، ولی زمینه سازی برای اینکه صدمات جدی به اقتصاد وارد نشود هنوز فراهم نیست و ما به اجرای درست این قانون امیدی نداریم و هر جا این ناامیدی را ابراز می کنیم دولت می گوید نگران نباشید و ما هزینه ها را جبران می کنیم.
پورفلاح ادامه داد: تجربه نشان داده است که مابه التفاوت هایی که دولت وعده آن را داده، نوشدارو پس از مرگ سهراب بوده زیرا یا در زمان خودش داده نشده یا اصلا پرداخت نمی شود.
وی ادامه داد: درخصوص پرداخت نقدی یارانه ها به مردم نیز باید بگویم بزرگ ترین خدمتی که دولت می تواند به مردم بکند، این است که مشاغل آنها را برایشان حفظ کند و شغل های جدید ایجاد نماید.
وی با استناد به آماری که بر اساس آن 190هزار شغل طی 3 ماه گذشته از دست رفته است، افزود: بهتر این است که دولت وعده پرداخت یارانه نقدی را از مردم پس بگیرد و در صدد ایجاد شغل برای بیکاران و حفظ مشاغل مردم باشد.
چه کسی به دولت وکالت داده که نفت را بفروشد و به جایش گلابی چینی وارد کند
محمد شمس اردکانی، رییس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی ایران نیز در این نشست درخصوص بسته انرژی تعریف شده از سوی دولت گفت: لایحه ای که دولت تنظیم کرده شامل هفت برنامه است که اگر این هفت برنامه با هم دیده نشوند لایحه اول که عنوانش هدفمند کرده یارانه ها است تنها می تواند به عنوان مسکن عمل کند.
وی گفت: از نظر اقتصادی انرژی و سرمایه از یک جنس هستند و اگر از این دید به آن نگاه نشود اقتصاد دچار مرض هلندی می شود. این چیزی است که ما درباره نفت آن را می بینیم و اینها عامل اصلی تورم است.
شمس اردکانی افزود: هیچ یک از دولت ها در کشورمان نتوانسته اند تورم را مهار کنند زیرا همواره به جای برخورد با علت با معلول برخورد کرده اند. وی با بیان اینکه اگر از منظر سرمایه به نفت نگاه می شد تا به حال ایران می توانست با برخورداری از درآمد سرانه 35هزار دلاری به یک قدرت اقتصادی بدل شود گفت: تا زمانی که پول انرژی خرج مسائل جاری می شود ما نمی توانیم از منافع ملی دفاع کنیم.
رییس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی ایران با بیان اینکه تلاش ما این است که از این فرصت سوزی در بخش حامل های انرژی در مصارف داخلی جلوگیری شود، گفت: سخن این است که دولت با مابه التفاوت به دست آمده از تغییر ساختار یارانه انرژی می خواهد چه کند؟
وی این رقم عایدی دولت از این منبع را 39هزار میلیارد تومان دانست و گفت: از نظر ما 60درصد از این درآمد پایه در بخش صنعت و تولید سرمایه گذاری شود تا بتواند اشتغالزایی کند و ارزش افزوده داشته باشد.
شمس اردکانی گفت: اگر هزینه اشتغال برای هر فرد حدود 30میلیون تومان باشد با در نظر گرفتن درآمد یاد شده می توان در هر سال بیش از یک میلیون شغل ایجاد کرد. شمس اردکانی با نظر برخی که معتقدند این مبلغ باید صرف هزینه های جاری شود به شدت مخالفت کرد و پیشنهاد داد در راستای سرمایه گذاری بخشی از این مبلغ در تولید لازم است صندوقی تحت عنوان صندوق سرمایه گذاری ملی ایجاد شود.
وی گفت: ایران نباید پول نفت خود را مانند شیخ نشین ها خرج و خام فروشی کند. چه کسی به دولت وکالت داده که نفت کشور را بفروشد و به جایش گلابی چینی وارد کند. شمس اردکانی افزود: این نحوه خرج کردن پول نفت در حالی است که بعضی از پالایشگاه های کشور بودجه ندارند که لباس نسوز برای کارمندان خود تهیه کنند.
شرایط بحران مضاعف
و اما محمد نهاوندیان رییس اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران در همایش صادرکنندگان فرآورده های نفت و گاز و پتروشیمی به مقولاتی پرداخت که چون با نشست اعضای کمیسیون انرژی اتاق مرتبط است اظهارات او را در پی می آوریم. نهاوندیان به تشریح فضای پس از بحران و جایگاه ایران در آن پرداخت. رییس اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران گفت: به نظر می رسد پتانسیل این اتحادیه معادل ظرفیت همه بخش های نفتی کشور است. چون این تصمیم سال ها است گرفته شده که به جای خام فروشی نفت فرآورده بفروشیم. پس بعید نیست که سال های آینده ما این جا گزارشی بشنویم که درآمد از این حوزه معادل درآمد نفتی باشد.
وی افزود: طبعا در برگزاری همایش در شرایط امروز اقتصاد جهانی، زمان برگزاری باید آگاهانه باشد یعنی ما باید نظر کنیم به وضعیت صادرات فرآورده های نفت و گاز و پتروشیمی در شرایط بحران جهانی. نهاوندیان گفت: نکته نخست این است که کانال اثرگذاری بحران جهانی بر اقتصاد ایران چیست؟ الان ذهن ها معطوف است به تجلی این بحران در نفت گر چه این حرف درست است ولی همه عظمت اثرگذاری این نیست. وی اظهار کرد: به نظر من شرایط جدید بزرگترین تهدید و فرصت برای تعیین جایگاه جدید ما در اقتصاد جهانی است. یعنی می شود پس از این بحران سهم ما از نفت و فرآورده های آن کمتر از این باشد.
وی چالش را چالش جایگاه سهم ایران دانست و افزود: ما می توانیم تدبیر کنیم تحریم شکنی را در دستور کار خود قرار دهیم و به فاز جدیدی در عرصه جدیدی برسیم یا این که می توانیم منفعلانه محکوم شویم. رییس اتاق ایران افزود: در شرایطی که تقاضا پایین آمده، رقابت صادرکننده ها بسیار بی رحمانه تر خواهد بود. خریداران هم چون شکاف بین عرضه و تقاضا به نفع آنها تغییر کرده، قطعا کسانی را که ابتکار بیشتری به خرج دهند ترجیح می دهند.
وی گفت: لذا ما به جای معطوف شدن به بحث درآمد نفتی باید اولویت خود را به شیوه تعامل با شرایط بعد از بحران قرار دهیم.
رییس پارلمان بخش خصوصی در ادامه سخنرانی خود گفت: نکته دیگر جریان کاهش درآمد است که با کاهش قیمت در واردات جبران نمی شود. میزان چسبندگی قیمت در ترکیب کالایی که ایران وارد می کند، بالاتر است از ترکیب کالاهای صادرات ما. وی به حاضران گفت: کافی است میزان نوسان قیمت نفت را مقایسه کنید با نوسان قیمت در کالاهای واسطه ای صنعتی یا سرمایه ای، پس خواهید دید در این میان میزان نوسان
به ضرر ما است و از آن مهم تر این است که ما در شرایط رقابتی به سر نمی بریم. در خصوص واردات، ما هزینه واردات بالایی را داریم می پردازیم و تسهیل تجاری را هم که تقریبا نداریم.
وی ادامه داد: البته در کنار این چالش فرصت هایی هم هست غیر از فرصت های عمومی. در خصوص بخشی که درباره آن بحث می کنیم، اصولا اگر کاهش قیمت نسبی وجود داشته باشد ضریب نفوذ آن بالا می رود.
یعنی اگر قیمت محصولات پتروشیمی به طور نسبی پایین آمد، در کاربری های جدید نسبت به محصولات رقیب احتمال بالا رفتن دارد. کمپانی های بزرگ از این فرصت ها استفاده می کنند.نهاوندیان مرحله سوم بحران را بحران اعتماد به آمریکا دانست و گفت: قطعا در آینده این اتحاد استمرار ندارد و سرمایه های مازاد جهان قطعا فرودگاه های جدیدی را پیدا خواهند کرد و اقتصادهای دیگر کاندیدا خواهند بود. اقتصادهایی که منابع طبیعی غیرقابل جا به جایی دارند، حتما شانس بهتری خواهند داشت.
وی افزود: جریان جهانی شدن سمت و سوی متفاوتی را رقم خواهد زد و ایران شانس خوبی دارد که در این نقشه جدید جایگاه جدیدی کسب کند اما این شرایطی را می طلبد. نهاوندیان با طرح این سوال که ما صادرات کشورمان را در شرایط بحران چگونه می خواهیم مدیریت کنیم، گفت: آیا نگاه ما این است که باید متمرکز و دولت محور و به مثابه جبهه جنگی که فرماندهی واحد لازم دارد حرکت کنیم و فکر کنیم که حالا دیگر وقت اجرای اصل 44 نیست؟
آیا نگاه ما این است که حالا وقت تقویت دستگاه های دولتی است؟
وی ادامه داد: آیا نمی شود نگاه دیگری را طرح کرد و آن این که برون رفت از بحران برای کسی که مهارت واکنش بالاتری دارد، سریع تر اتفاق می افتد و بنگاه هایی که بهره وری بالاتری دارند موفق تر خواهند بود؟
وی شرایط ایران را شرایط بحران مضاعف به دلیل تحریم های اقتصادی دانست و افزود: تشبیه های بی دلیل می تواند بسیار گمراه کننده باشد. جنگ اقتصاد با جنگ تن به تن متفاوت است؛ بازیگرانش، مدیرانش، سیاست هایش و فرماندهی اش متفاوت است. در میدان اقتصاد فرماندهی می تواند بتازد که سربازانش چالاک تر باشند، اگر تجربه اقتصاد دولتی به ما آموخته که بزرگ شدن بروکراسی چالاکی لازم برای برآمدن از این مصاف را بسیار کندتر می کند، حالا باید تسریع در حضور داشته باشیم. وی ادامه داد: وظیفه ما این است که در همین روزها و شب ها این مغلطه بزرگ را باز کنیم و راه حل صحیح را از طریق رقابتی کردن اقتصاد ایران بر همگان گوشزد کنیم.
رییس اتاق بازرگانی ایران بار دیگر از کارنامه دولت در برنامه چهارم و اجرای سیاست های اصل 44 پرسید و گفت: حفظ دولتی بودن از سوی بسیاری از سر دلسوزی است و ما این را در جلسات هیات واگذاری به وضوح مشاهده می کنیم، ولی آیا واقعا می خواهیم در بخش نفت و پتروشیمی واگذاری انجام دهیم یا درصدد به تعویق انداختن آن هستیم؟
وی اکنون را زمان حمایت از صادرکنندگان در شرایط بحران و فشار دانست و ادامه داد: این از طریق پرداخت ما به التفاوت نرخ تورم داخلی و جهانی به تولید کننده و صادرکننده میسر است.
وی اتخاذ سیاست ارزی صادرات گرا را روش دیگری برای حمایت از صادرکنندگان دانست و گفت: این همان موضوعی است که موضع اصلی دولت را در جهت حمایت نشان می دهد.
وی ادامه داد: قابل پیش بینی است که صادرات ما در بخش انرژی جهش هایی در آینده خواهد داشت و در حال حاضر برای رسیدن به آن زمان، قدرت، صبر و ماندگاری در بازار اهمیت دارد و این جا است که دولت ها باید به میدان بیایند و با ایجاد تسهیلات و اعتبارات لازم که از مکانیزم صندوق های تثبیت بر می آید، زمان را به مدد بگیرند.
وی ادامه داد: بی شک ذی نفعان می توانند این تسهیلات را برگردانند و این قدرت مقاومت را که دولت می تواند القا کند، یک صادر کننده کوچک نمی تواند به تنهایی داشته باشد.وی تاکید کرد: در دولت و مجلس زمان زیادی برای بحث های مربوطه سپری کرده ایم و حالا سرعت لازم است برای تصویب و اجرای سیاست های حمایتی.
منبع :روزنامه دنيای اقتصاد تاریخ : 3 بهمن 1387 شاخه : تجارت و بازرگانی
